F.r.i.e.n.d.s

توی friends reunion دیوید (David Schwimmer) و جنیفر (Jennifer Aniston) یا همون راس و ریچل معروف، گفتن که روی هم کراش داشتن، کراش معمولی هم نه، بیگ کراش داشتن! اما هیچوقت باهم نبودن چون هربار یکیشون توی رابطه بوده و میخواستن حرمت همدیگه رو حفظ کنن، چیزی به هم نمی‌گفتن!

حقیقتا از وقتی این رو دیدم خیلی ناراحت شدم. خیلی زیاد، دلم شکسته که چرا برای بعضی‌ها؛ عشق همیشه همینقدر بی‌رحم، همینقدر سخت و همینقدر آزاردهنده بوده! فکر کن کسی که دوستش داری و تمام اطرافیانت هم میدونن رو هر روز میبینی، باهاش حرف میزنی، بغلش میکنی، میبوسیش اما غرورتون یا شرایط یا هرچیز دیگه‌ای مانع از این میشه که به هم بگید دوستت دارم! چرا هیچکدومشون نیومده از سر خودخواهی مثبت دست اون یکی رو بگیره، بهش بگه ببین میدونم با کسی هستی و یه نفر دیگه توی زندگیته، اما من دوستت دارم! نمیدونم؛ شاید تو هم منو دوست داشته باشی، شاید نه به اندازه‌ی من ولی خب! میدونم یه چیزی بینمون هست! بیا باهم باشیم، بیا طوری کنار هم باشیم که از هیچی نترسی، که از هیچی نترسم! که دوستت داشته باشم، که دوستم داشته باشی! که اگه ۱۷ سال بعد مثل امروز توی یه شوی تلوزیونی نشستیم جلوی هم نگیم ما همدیگه رو دوست داشتیم اما هیچ کدوممون به اون یکی هیچ حرفی نزد و اون اتفاقی که باید؛ بینمون نیفتاد، که وقتی همدیگه رو میبینیم بغض نکنیم، که کلی خاطره زنده نشه، که پیش خودمون فکر نکنیم اگه الان باهم بودیم تا امروز چه خاطراتی که نمیساختیم!

واقعا چرا عشق در تمام طول تاریخ و ادبیات و در تمام جوامع و فرهنگ‌ها همینقدر عجیب و سخت و ناشناخته‌س! چرا اما برای خیلی‌های دیگه ساده و سر راسته؟ چرا همین منی که دارم این حرف‌ها رو میزنم گوشی رو برنمیدارم زنگ بزنم به اون کسی که دوستش دارم و بگم “چیزهایی هست که نمیدونه”، مثلا اینکه اونقدر دوستش دارم که از دنیا، تنها چیزی که میخوام اونه، چرا کسی که دوستم داره، چرا تویی که داری این رو میخونی این کار رو نمیکنید؟! واقعا از چی میترسیم؟! چرا فکر میکنیم منتقل کردن یه درد به آینده تحمل کردنش رو راحت‌تر میکنه؟! چرا میترسیم از اینکه یه روزی بفهمیم اونی که بیشتر از جان دوستش داریم؛ دوستمون نداره و این ترس باعث میشه این ریسک رو نکنیم‌ که بهش بگیم دوستت دارم، شاید اون هم داشت!
.
.
کاش میشد بگم تو هم منو دوست
کاش میشد تو هم بگی دارم!

#احمدامیرخلیلی

۲ دیدگاه

درج دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *